Farkındalık

Bahar geldi ama oldukça dengesiz geldi. Sıcak, soğuk, kar, yağmur derken karmakarışık bir bahar yaşanıyor. Ruhumdaki tomurcuklar da kâh açıyor, kâh soluyor, kâh donuyor, ortama ayak uyduruyor. Yani bende en az bu bahar kadar dengesizim. Sabah gözümü pür neş'e açıyorum, tepelerde, en yükseklerde olan ruh durumum, bir kelime ile tepetaklak olup, kaydıraktan kayar gibi, bir hızla tepeden en aşağılara iniyor.

Sorunumu da biliyorum. Kabullenme sorunum var.  Duygu ve düşünceleri yok etmek mümkün değil. Bastırmaya, yok saymaya  çalışarak da bir yere varılmadığı gibi daha büyük sıkıntılara neden oluyor. Yapılabilecek tek şey, olanı olduğu gibi kabullenmek. Yani hayatın bazı acı  gerçeklerini duygusal olarak reddetmek yerine, onlarla yüzleşip, değiştiremeyeceğin şeyi kabul etmek gerek.

Bi öğrenebilsem ! Bi kurtulabilsem şu aşırı duygusallıktan ! Bi diyebilsem "gelsin hayat bildiği gibi gelsin, işimiz bu , yaşamak " ! Bi kendimi düşünmeyi öğrenebilsem ! Bi farkında olabilsem ! "Ya olursa" düşüncelerinden bi arınabilsem ! Bi an'ı yaşayabilsem ! Bi duygularımla arama mesafe koyabilsem !

Hz. Mevlana'nın şu dizelerini okuyup okuyup bi anlayabilsem, anlayıp uygulayabilsem, bi farkında olabilsem !

MİSAFİRHANE
İnsan kısmı bir misafirhane,
Her sabah yeni birisi gelir.

Bir sevinç, bir bunalım, bir zalimlik,
Aniden farkına varmak bir şeyin,
Hepsi beklenmedik misafir.

Hepsini karşılayıp eyle!
Evini vahşetle süpürüp,
Bütün mobilyalarını boşaltan
Bir kederler kalabalığı bile gelse.

Her geleni alnının akıyla misafir et.
Olur ki yeni bir zevk getirmek için
Boşalttılar evini.

Karanlık düşünce, utanç ve garez,
Hepsini gülerek karşıla kapıda
Ve buyur et içeri.

Minnettar ol her gelene
Kim gelirse gelsin.
Çünkü bunların her birisi
Öte taraftan bir kılavuz
Olarak gönderildi.

Mesnevi 5. cilt- 3676: Çeviren: Vehbi Taşar. Coleman Barks “Essential Rumi”

Kıssadan hisse

                       Bugün Hz. Mevlana bana sesleniyor sanırım. "gel ne olursan ol yine gel" diyor gibi. 

                

Bloga ne yazacağım hakkında bir fikrim yoktu bu sabah ve epeydir kıssadan hisse paylaşmadım , bu sabah paylaşayım diye bir fikir oluştu. Peki ama ne paylaşacağım derken canım ney dinlemek istedi. Derken blogun sağ üst köşesinde paylaştığım sözü gördüm, hemen bloga yerleştirdim. O sırada paylaşacağım şeyi de buldum. Ben pek bir gayret göstermedim hepsi peşpeşe kendiliğinden oluverdi. Dedim ya sanırım bugün Hz. Mevlana beni çağırıyor. Bilir misiniz , Mevlana türbesine bir kere giden ömrünce yedi kez ziyaret edermiş. Ben öyle duydum. Benim kaç oldu saymadım ama bu aralar o kadar istiyorum ki tekrar gidebilmeyi, belki de ondandır bugün olanlar.
Gelelim kıssadan hissemize. Mesneviden bir öykü paylaşacağım bugün sizinle.


Gramer Bilginiyle Kayıkçı
 Bir gün, bir gramer bilgini, iskelede duran bir kayığa bi­nerek, karşı sahile geçmek istedi. Kıyıda müşteri bekleyen kayıkçılardan birine seslendi. Kayık iskeleye yanaşınca, bilgin de kayığa atladı. Kayık yavaş yavaş, deniz üzerinde seyretmekte iken, bilgin kayıkçıya sordu:
"Sen hiç gramer okudun mu?"
"Hayır, ben o dediğin şeyi bilmem."
Bilgin:
"Vah vah, çok üzüldüm. Demek yarı ömrün boşa git­miş..." diye, acıyarak kayıkçıya baktı.
Tam bu sırada, bir fırtına koptu. Kayık, denizin ortasın­da yalpalar yaparken, kayıkçı bütün gücüyle tehlikeyi at­latmak için çalışmaktaydı. Fırtına, giderek arttı. Kayık bat­mak üzereydi. O zaman kayıkçı, karşısında titreyip duran bilgine sordu: 
"Ey, benim bilgin dostum. Şimdi ben sana soruyorum. Yüzme bilir misin?"
 "Hayır!"
 Kayıkçı bu cevap üzerine konuştu:
 "Vah, vah, sen Ömrünü boşuna harcamışsın. Şimdi bü­tün ömrün gitti. Az sonra kayığın batacak. İyi bil şimdi burada nahiv (gramer) bilgisi değil, mahiv (yok olma) bil­gisi gerek. Eğer bu bilgiyi biliyorsan, benim gibi korku­suzca denize dal."

               Bu kıssadan, hissemize düşeni de aldıktan sonra eski bir post'a gönderme yapacağım. TIKTIK


      İçiniz huzur, gönlünüz sevgi dolsun. Bugün gönlünüzden geçenlerde Allah'ın izniyle sizinle olsun.