şair babam etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
şair babam etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

Cuma, Mart 30, 2018

Bahar Geldi

BAHAR GELDİ 
İşte yine bahar geldi, tabiat uykudan uyanacak
Kuşlar yuvalarından çıkıyorlar cıvıldaşarak
Tomurcuklar yırtarak kabuğunu, etrafı gözlüyorlar
Henüz erken, çıkmasak mı diye tereddüt ediyorlar

Yağmurlar başladı yağmaya, karlar yerine

Diğer mevsimlerde güzel ama bahar uymaz hiçbirine
Her şey taptaze, pırıl pırıl, insanın içi açılıyor
Etrafınıza çeşit çeşit güzel kokular saçılıyor

Sular çağıldıyorlar, şarkı söylercesine derelerde

Otlar fışkırmışlar bizde buradayız dercesine her yerde
Böcekler çıkmışlar bir kış geçirdikleri yuvalarından
Çok hareketliler, sevinçleri belli tavırlarından

Rabbim elem keder vermesin, geçsin mevsimler peşpeşe

Doya doya yaşayalım , günlerimiz geçsin pür neş'e
Tabiatı koruyalım, güzellikler artsın her sene
Bu topraklar bizim topraklar, sakın bana ne deme .

7 / Şubat / 2015 

Yaşar T. *
Ankara


* Babam olur kendisi. 70 yaşından sonra şiir yazmaya başladı. 300 den fazla şiiri var. Eşe dosta hatıra olarak dağıtmak için iki kitap bastırdı. Halen yazmaya devam ediyor . Fotoğraflarda görmüş olduğunuz bahçe de kendisi tarafından dizayn edilmiştir.

Pazar, Ağustos 30, 2015

Otuz Ağustos




OTUZ AĞUSTOS

Babam anlatırdı 1.nci Cihan harbindeki askerlik hatıralarını
Sekiz sene askerlik  yapıp  ,dört cephede savaştıklarını
Balkanlar, Kafkas cephesi, Süveyş kanalı ve de Conk Bayırı
Buralarda kâh yaya, kâh atlı, aç susuz, kalmazdı insanın hayrı.
Anlatırken o günleri heyecanlanır bir hoş olurdu
Bazı yerde tutamazdı kendi kalkar kalkar otururdu
Hatırına gelince ekmek bulamayıp ot, çöp yedikleri
Bazı zamanda yemek için at pisliğinden arpa seçtikleri
Ailesine cephede öldü diye haber gelince mevlit okutulduğu
İki sene sonra geldiğinde memlekete,  anlaşılmıştı ölümünün gerçek dışı olduğu
Balkanlarda askerler yakalanmıştı kolera hastalığına
Her gün birçoğu hastalanıp düşüyordu ölüm batağına
Bu zorluklarla geçmiş yıllar savaşarak dört cephede
Kurtarmışlar bu vatanı silah arkadaşları ile birlikte
Bize düşen kurtarılan bu vatanı layıkıyla korumak
İlelebet yaşatmak için Cumhuriyetimizi bütün gücümüzle çalışmak
Kimseler şüphe etmesin, elbette çalışıp koruyacağız
Gerektiğinde ecdadımız gibi son damlasına kadar kanımızı akıtacağız.

30 / Ağustos / 2015, ANKARA

YAŞAR T.

DEDEM

Pazartesi, Ocak 19, 2015

Demiş ki şair









İKİ YIL OLDU

Aramızdan ayrılalı iki yıl oldu, nede çabuk geçiyor zaman
Bir sen yoksun, her şey bıraktığın gibi tastamam
Cismin yok ama hayalin bırakmadı bizi, hep buralarda
Evet, buralardasın, ya salonda , ya mutfakta, yada odalarda

Bazen sesin geliyor sanki çok uzaklardan
Kulak veriyorum hemen, acaba ses nereden geldi, hangi taraftan
Bazende yanımdasın, bir şeyler fısıldar gibi 
Bir de bakıyorum, ne ses var, ne görüntü, hepside hayal idi

Hasretin eksilmedi arttı, gerçeği söylüyorum
Zaman oluyor  sabrım tükeniyor, seni çok özlüyorum
Elden bir şey gelmiyor, Yaşar, sabır sabır diyorum
Rabbimin takdiridir deyip, dualar ediyor, Fatiha okuyorum.

Yaşar T.


Pazartesi, Ekim 13, 2014

Asık surat Maria

Maria idi adı, lakabı asık surat
Hiç yüzü gülmezdi, arkadaşları koymuştu böyle bir ad
Her şeye olumsuz bakar, negatif düşünürdü
Ne yaparsan yap, güldürmek ne mümkündü

Böyle geçti aylar, seneler
Maria'da değişiklik ne gezer
Bütün çabalar boşa gitti, fayda etmedi
Ne yazık ki Maria geldiği gibi gitti.

17 / Şubat / 2014 Yaşar T. **Şiir babama aittir

*İllüstrasyon temsilidir.

Cumartesi, Ağustos 23, 2014

Boncuk

Biz yazlık evde yazı geçirirken boş durmuyoruz, sanatsal çalışmalara devam ediyoruz. Babam şiir yazıyor ben resim yapıyorum. İnternet bağlantımın zayıf ve sınırlı olması sebebi ile uzun uzun  paylaşımda bulunamıyorum ama , instagram'da bol bol foto paylaşıyorum.
 Bu gecede babamın yazdığı şiiri paylaşıvereyim dedim iki arada bi derede .. Hepinize sevgiler.

BONCUK
Evin küçük çocuğu
Yere düşürdü boncuğu
Boncuk kaçtı deliğe
Çocuk döndü deliye

Ev halkı toplandılar
Boncuğu çıkartırız sandılar
Uğraşlar fayda etmedi
Ümitler eridi gitti

Yıllar geçti çocuk büyüdü
Ama aklı boncukta takılı idi
Bazen dalar giderdi derinlere
Sorardı kendi kendine acaba boncuk nerelerde

Çıkartsaydı boncuğu delikten
Sanki hiç düşmeyecek miydi boncuk elinden
Belki de atacaktı bir köşeye
Aklına bile gelmeyecekti ölesiye

Boncuk bildi işini
Kaybettirdi izini
Şimdi anılıyor hasretle
Özlemi duyuluyor sevgi ve muhabbetle

12/ 08 / 2014 




.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...