Nurullah Genç

Sabah kahvaltılarımda YouTube'dan sohbetler dinlemeyi seviyorum. Pelin Çift ve Nurullah Genç'in sohbetine denk geldim geçen sabah. Nurullah Genç üniversitede yaşadığı tatlı bir anıyı anlattı. Bu anı benim için tatlı, oysa kendisi biraz zorlanmış yaşadığı bu anıda.

Olay Erzurum'da geçiyor. Üniversite yılları. Bir gün derste hocası "içinizde edebiyatla ilgilenen var mı?" diye sorar. Nurullah Genç ilgili olmasına rağmen elini kaldırmaya çekinir. Şiir yarışmalarında birincilikleri olduğu halde onun şiir yazdığına arkadaşları inanmaz ve dalga geçerler genellikle. O da bu sebeple alay edilme korkusuyla elini kaldırmaya çekinir. Yanındaki arkadaşı onun büyük ilgisini bildiği için, Nurullah Genç'in kolunu tutar ve zorla kaldırır. Bunu gören hocası "indir indir o eli, şair, yazar, şiirle uğraşan adam cesur olur" der. Nurullah Genç hocasına "ben cesurum ama siz benim ne yaşadığımı biliyor musunuz?" der. Alay edildiğinden bahsetmektedir. O sırada Antalyalı bir bayan arkadaşı sınıfta ayağa kalkar ve "Erzurum'daki bir kişi nasıl şiir yazacak? Yazın çamur sel, kışın fırtına kar, neye bakarak şiir yazacak?" der. Hoca, Nurullah Genç'in cevap vermesini ister. "Ben bunu arkadaşıma nasıl anlatayım, madem güneş görmekle yazılıyorsa dünyanın en güzel şiirlerini bu arkadaşımın yazması gerekir o zaman " der.

 Sonrasında aşağıdaki satırları yazıp, birkaç gün sonra sınıfa gelir. Hocaya tahtada şiir okumak istediğini söyler, şiiri okur ve hemen  sınıftan kaçar. Dayak yemekten korkar çünkü. Ne kadar kaçsa da sonunda dayağı da yer. Yazdığı dizeler şöyle ;

Bir kez olsun akşamı seyretmedim denizde

Güneşi tepelere sarılırken izledim

Soğuk istasyonlarda kahve köşelerinde

İçimde fırtınalı denizleri gizledim.

Ben ki ne sahil gezmiş ne boğaz görmüş biri

Güneşin arza uzak yerlerini bürüdüm

İnsanı hücre hücre pençeleyen zehiri

Sigaramın ucunda üfleyerek büyüdüm.

Kainatı okşadığım zamanlar at sırtında

Hep onun sahildeki yüzünü düşünürdüm

Senin o sahil görmüş suratına baktımda

Ülkülerimi saran hayalime tükürdüm.

Beni çok etkiledi bu satırlar. Bu kadar güzel anlatılabilirdi duygular. Paylaşmak istedim bu yüzden. İlginizi çekerse YouTube'dan kendi sesinden dinleyin bir de, çok güzel anlatıyor. Şiiri videodan derledim, kelimeleri yanlış anlayarak çevirdiğim satırlar varsa affediniz.

 

Orhan Veli Kanık

Bugün Orhan Veli Kanık' ın 104.  yaş günü kutlanıyor. Google Doodle Türkiye için bugünü Orhan Veli'ye ayırmış. Google'ın bu doodle'larına hayranım. Pek çoğunu çok sevdim ama bugünküne ayrı hayran oldum. Bunu çizen kim diye araştırınca Cynthia Yuan Cheng adıyla tanıştım. Ellerine sağlık, Orhan Veli ancak bu kadar güzel resmedilebilirdi. Heyecandan Yuan'ın sayfasını tam inceleyemeden hemen sizinle paylaşmak istedim. Sizde keşfetmek isterseniz TIK 

Ve bugünün doodle'ının taslaklarını  görmek isterseniz bir tık da buraya TIK
Bende google doodle'larını seviyorum arşive bir göz atayım derseniz buraya bir tık TIK

Orhan Veli'nin dilime pelesenk olan şiirini paylaşarak kutlamak istiyorum bende doğum gününü. İyi ki bu dünyadan geçerken bizlere bu eserleri bırakmışsın , kutlu olsun dünyaya gelişin.

İstanbul Türküsü

İstanbul'da Boğaziçi'ndeyim, 

Bir fakir Orhan Veli'yim; 

Veli'nin oğluyum, 

Tarifsiz kederler içinde. 

Urumelihisarı'na oturmuşum; 

Oturmuş da bir türkü tutturmuşum; 

"İstanbulun mermer taşları; 

Başıma da konuyor, konuyor aman, martı kuşları; 

Gözlerimden boşanır hicran yaşları; 

Edalı'm, 

Senin yüzünden bu halim." 

"İstanbulun orta yeri sinama; 

Garipliğim, mahzunluğum duyurmayın anama; 

El konuşur, sevişirmiş; bana ne? 

Sevdalı'm, 

Boynuna vebalim!" 

İstanbul'da, Boğaziçi'ndeyim; 

Bir fakir Orhan Veli; 

Veli'nin oğlu; 

Tarifsiz kederler içindeyim.

Bahar Geldi

BAHAR GELDİ 
İşte yine bahar geldi, tabiat uykudan uyanacak
Kuşlar yuvalarından çıkıyorlar cıvıldaşarak
Tomurcuklar yırtarak kabuğunu, etrafı gözlüyorlar
Henüz erken, çıkmasak mı diye tereddüt ediyorlar

Yağmurlar başladı yağmaya, karlar yerine
Diğer mevsimlerde güzel ama bahar uymaz hiçbirine
Her şey taptaze, pırıl pırıl, insanın içi açılıyor
Etrafınıza çeşit çeşit güzel kokular saçılıyor

Sular çağıldıyorlar, şarkı söylercesine derelerde
Otlar fışkırmışlar bizde buradayız dercesine her yerde
Böcekler çıkmışlar bir kış geçirdikleri yuvalarından
Çok hareketliler, sevinçleri belli tavırlarından

Rabbim elem keder vermesin, geçsin mevsimler peşpeşe
Doya doya yaşayalım , günlerimiz geçsin pür neş'e
Tabiatı koruyalım, güzellikler artsın her sene
Bu topraklar bizim topraklar, sakın bana ne deme .

7 / Şubat / 2015 
Yaşar T. *
Ankara

* Babam olur kendisi. 70 yaşından sonra şiir yazmaya başladı. 300 den fazla şiiri var. Eşe dosta hatıra olarak dağıtmak için iki kitap bastırdı. Halen yazmaya devam ediyor . Fotoğraflarda görmüş olduğunuz bahçe de kendisi tarafından dizayn edilmiştir.

Kürk Mantolu Madonna

Ortalık Kürk Mantolu Madonna ile fıkırdarken ben bahsetmesem eksik kalırım dedim. "Bilmiyorum " diyebilmenin de popüler olması dileği ile ben Sabahattin Ali'yi anmak istiyorum. bugün. Madonna'sı ile değil şiirleri ile.  Ben şiirlerinden birer kıta yazayım, siz şarkılarını mırıldanın, birlikte analım.

Bende hiç tükenmez bir hayat vardı
Kırlara yayılan ilkbahar gibi
Kalbim hiç durmadan hızla çarpardı
Göğsümün içinde ateş var gibi ...

...........

Seneler sürer her günüm
Yalnız gitmekten yorgunum
Zannetme sana dargınım
Ben gene sana vurgunum...

............

Döndüm daldan düşen kuru yaprağa
Seher yeli dağıt beni kır beni
Götür tozlarımı burdan uzağa
Yarin çıplak ayağına sar beni....

.......

Başın öne eğilmesin
Aldırma gönül aldırma
Ağladığın duyulmasın
Aldırma gönül aldırma...

.........


Göklerde kartal gibiydim
Kanatlarımdan vuruldum
Mor çiçekli dal gibiydim
Bahar vaktinde kırıldım...

..........

Beni en güzel günümde
Sebepsiz bir keder alır
Bütün ömrümün beynimde
Acı bir tortusu kalır...

.........

Bir gün

Sıradan bir sabah. Tek başıma demlediğim çayın sıcaklığı dışında içimi ısıtan bir şey yok henüz. Kendime bir şarkı seçtim,yalnızlığıma eşlik etsin diye.

Bulut geçti gözyaşları kaldı çimende

Gül rengi şarap içilmez mi böyle günde

Seher yeli eser, yırtar eteğini gülün

Güle baktıkça çırpınır yüreği bülbülün

Bu yıldızlı gökler ne zaman başladı dönmeye

Kimse bilmez kimse bilmez ....

Diyor Ömer Hayyam .

Sıradan bir sabah. Düne göre hava serin. Günü nasıl ısıtsam da üşümese yüreğim. Kimsesiz çocuklara , fakir çocuklara bir şeyler örsem mesela bugün. Hem onlar ısınsa hem de ben. Bir şiir seçtim kendime, çocukları daha çok düşüneyim, daha çok seveyim diye.

Dünyayı verelim çocuklara hiç değilse bir günlüğüne

Allı pullu bir balon gibi verelim oynasınlar 

Oynasınlar türküler söyleyerek yıldızların arasında

Dünyayı çocuklara verelim

Kocaman bir elma gibi verelim, sıcacık bir emek somunu gibi

Hiç değilse bir günlüğüne doysunlar

Bir günlükte olsa öğrensin dünya arkadaşlığı

Çocuklar dünyayı alacak elimizden

Ölümsüz ağaçlar dikecekler...

Diyor Nazım Hikmet.

Sıradan bir sabah. Tamamı boş, henüz doldurulmamış, henüz tamamlanmamış. Bitecek mi, yarım mı kalacak belli değil. Tekrarı, telafisi olmayacak bir gün. Gidenlerin gittiği, kalanların bana yettiği bir günün başı henüz. 

_Şimdiki zamanın sahip olduğunuz tek şey olduğunu fark edin. Şimdiyi hayatınızın odağı haline getirin.

_Zaman değerli değildir, çünkü bir illüzyondur. Zamana, yani geçmişe ve geleceğe ne kadar odaklanırsanız, şu anı o kadar kaçırırsınız. Yani asıl değerli olan şeyi.

_Geçmiş, şimdiki zaman üzerinde en ufak bir güç sahibi değildir.

_Zevk her zaman dışardaki şeylerden elde edilir. Neşe ise içten yükselir.

Diyor Echart Tolle.

Orhan Veli Kanık

HÜRRİYETE DOĞRU 
Gün doğmadan, 
Deniz daha bembeyazken çıkacaksın yola. 
Kürekleri tutmanın şehveti avuçlarında, 
Gideceksin 
İçinde bir iş görmenin saadeti, 
Gideceksin ırıpların çalkantısında. 
Deniz gelecek eline pul pul; 
Balıklar çıkacak yoluna, karşıcı; 
Sevineceksin. 
Bir kıyamettir kopacak ufuklarda. 
Ağları silkeledikçe 
Ruhları sustuğu vakit martıların, 
Birden 
Kayalıklardaki mezarlarında, 
Gelin alayları, teller, duvaklar,  
Deniz kızları mı dersin, kuşlar mı dersin; 
Bayramlar seyranlar mı dersin, 
Şenlikler cümbüşler mi? 
Donanmalar mı? 
Görmüyor musun, Her yanda hürriyet; 
Heeey 
Ne duruyorsun be, at kendini denize: 
Geride bekleyenin varmış, aldırma; 
Git gidebildiğin yere...  
Yelken ol, kürek ol, dümen ol, balık ol, su ol

.......

Orhan Veli KANIK   / 13 Nisan 1914 _ 14 Kasım 1950

Otuz Ağustos

OTUZ AĞUSTOS

Babam anlatırdı 1.nci Cihan harbindeki askerlik hatıralarını

Sekiz sene askerlik  yapıp  ,dört cephede savaştıklarını

Balkanlar, Kafkas cephesi, Süveyş kanalı ve de Conk Bayırı

Buralarda kâh yaya, kâh atlı, aç susuz, kalmazdı insanın hayrı.

Anlatırken o günleri heyecanlanır bir hoş olurdu

Bazı yerde tutamazdı kendi kalkar kalkar otururdu

Hatırına gelince ekmek bulamayıp ot, çöp yedikleri

Bazı zamanda yemek için at pisliğinden arpa seçtikleri

Ailesine cephede öldü diye haber gelince mevlit okutulduğu

İki sene sonra geldiğinde memlekete,  anlaşılmıştı ölümünün gerçek dışı olduğu

Balkanlarda askerler yakalanmıştı kolera hastalığına

Her gün birçoğu hastalanıp düşüyordu ölüm batağına

Bu zorluklarla geçmiş yıllar savaşarak dört cephede

Kurtarmışlar bu vatanı silah arkadaşları ile birlikte

Bize düşen kurtarılan bu vatanı layıkıyla korumak

İlelebet yaşatmak için Cumhuriyetimizi bütün gücümüzle çalışmak

Kimseler şüphe etmesin, elbette çalışıp koruyacağız

Gerektiğinde ecdadımız gibi son damlasına kadar kanımızı akıtacağız.

30 / Ağustos / 2015, ANKARA

YAŞAR T.

DEDEM

Pazartesi

Foto: Füsun T.

Dünyada istediğim ve yaşamı bana sevdiren iki şey var: Aşk ve özgürlük. 

Aşk uğruna gerekirse yaşamımı veririm, fakat özgürlük uğruna aşkımı da feda ederim. 

Victor Hugo

Foto: Füsun T.

Temel bir kıza aşık olur, aşkından da şu şiiri yazar:

 Sabahları yemek yiyemiyrum;

çünkü seni düşuniyrum,

Öğlenleri yemek yiyemiyrum;

çünkü seni düşuniyrum,

Akşamları yemek yiyemiyrum;

çünkü seni düşuniyrum,

Geceleri uyuyamıyrum;

Çünkü açum da!..

Foto: Füsun T.

Aşk başlamadan güzel, 

Kalplerde heyecan 

Bakışlarda korku olduğu zaman güzel... 

Birbirimize sezdirmemek için çırpınış, 

Başkaları görmesin diye çabalayış, 

Gözlerim gözlerinin mavisine değdiği zaman... 

Aşk başlamadan güzel....

Ümit Yaşar Oğuzcan

Demiş ki şair

İKİ YIL OLDU

Aramızdan ayrılalı iki yıl oldu, nede çabuk geçiyor zaman

Bir sen yoksun, her şey bıraktığın gibi tastamam

Cismin yok ama hayalin bırakmadı bizi, hep buralarda

Evet, buralardasın, ya salonda , ya mutfakta, yada odalarda

Bazen sesin geliyor sanki çok uzaklardan

Kulak veriyorum hemen, acaba ses nereden geldi, hangi taraftan

Bazende yanımdasın, bir şeyler fısıldar gibi 

Bir de bakıyorum, ne ses var, ne görüntü, hepside hayal idi

Hasretin eksilmedi arttı, gerçeği söylüyorum

Zaman oluyor  sabrım tükeniyor, seni çok özlüyorum

Elden bir şey gelmiyor, Yaşar, sabır sabır diyorum

Rabbimin takdiridir deyip, dualar ediyor, Fatiha okuyorum.

Yaşar T.

Aslında

ASLINDA BU DENLİ GÜZEL KOKMAZ 

 Aslında bu denli güzel kokmaz hiç bir karanfil, 

 Onda seni kokladığımdan bunca güzel. 

 Aslında bu denli güzel olmaz hiç bir Sarıyer, 

 Orda seni öptüğümden bunca güzel. 

 Aslında bunca güzel olmaz hiç bir dünya, 

 Seni sevdiğim için dünya da böyle güzel. 

 Aslında bu denli deli değildim sor kime istersen, 

 Sevince seni delilik bile bak ne güzel. 

 Aslında sen dünya güzeli değilsin, 

 Sevdiğim için dünyada tek güzelsin... 

 AZİZ NESİN

Julia'ya sesleniş

Geçen gün size bahsettiğim "İyi hayat" adlı kitabın ön sözünde yer alır aşağıdaki dizeler.   İspanyol yazar José Agustin Goytisolo tarafından, kızı Julia'ya yazılmış. Aslında annesinin adı Julia. Fakat kötü bir şekilde annesi ölünce yazar derinden etkilenmiş ve  doğan kızına annesinin adını vermiş.
Yazarın kardeşi de çağdaş yazarlardan  Juan Goytisolo. Dilimize çevrilmiş kitapları var. Bir tanesi de Osmanlı'nın İstanbul'u. Bende de mevcut olan bir kitap. Okunası bir kitap aynı zamanda. Osmanlı'nın günlük hayatını farklı ve eleştirel bir yorumla yazmış.
Gelelim yazarımıza. Kızına;  "ve yarı yolda deme asla pes ediyorum, benden bu kadar. " diyen yazar , hayatı fazlasıyla özgürce ve hareketli  yaşamış. Fakat ne yazık ki , geçirdiği buhranlar sonucu 1999 da intihar ederek hayatına son vermiş. Bu da böyle bir çelişki ama hayat da böyle bir şey işte. Hiçbir şey  aynı kalmıyor.

Julia'ya Sesleniş

Geriye dönemezsin artık
çünkü hayat hep ileri savurur seni
tıpkı bitimsiz bir uluma gibi.

İnsana özgü neşeyle yaşamalı kızım
ağlayıp durmaktansa
çıkışsız bir duvara karşı.

Köşeye sıkışmış duyacaksın
yitik, kimsesiz duyacaksın kendini
belki hiç doğmamış olmayı dileyeceksin.

Ne diyeceklerinden kuşkum yok sana
bir anlamı olmadığını hayatın
uğursuz bir şey olduğunu söyleyecekler.

O zaman daima anımsa
bir gün seni düşünerek yazdıklarımı
tıpkı şimdi olduğu gibi.

Yalnız bir adam, bir kadın
nedir ki tek başına
bir toz zerresinden başka?

Oysa sana seslenirken ben
bu sözleri yazarken sana
diğer insanlar da var benim aklımda.

Yazgın sende başlayıp sende bitmiyor
geleceğin kendi hayatın
onurun herkesin onuru.

Direnmeni umuyor onlar
neşenle güç vermeni
karışmasını şarkının şarkılarına.

O zaman daima anımsa
bir gün seni düşünerek yazdıklarımı
tıpkı şimdi olduğu gibi.

Ne kendini kaptır, ne dışında kal
ve yarı yolda deme asla
pes ediyorum, benden bu kadar.

Hayat güzel, göreceksin
her şeye karşın nasıl da
seveceksin, dostların olacak.

Sonunda bir bakacaksın ki
iyisiyle kötüsüyle
tüm varlığın olmuş bu dünya.

Bağışla beni, sana başka
ne diyeceğimi bilmediğim için
ama anla lütfen, hala yoldayım ben de.

Ve daima, daima anımsa
bir gün seni düşünerek yazdıklarımı
tıpkı şimdi olduğu gibi.

José Agustin Goytisolo

Şiiri İspanyolca sözlerle dinlemek isterseniz. TIK . Ayrıca şiir , şarkı sözü olarak da kullanılmış. Şarkıyıda dinleyim derseniz Paco İbanez söylüyor. Bir TIK da onun için o zaman.



** İlk yayın tarihi 26 /08/ 2013 

Asık surat Maria

Maria idi adı, lakabı asık surat
Hiç yüzü gülmezdi, arkadaşları koymuştu böyle bir ad
Her şeye olumsuz bakar, negatif düşünürdü
Ne yaparsan yap, güldürmek ne mümkündü

Böyle geçti aylar, seneler
Maria'da değişiklik ne gezer
Bütün çabalar boşa gitti, fayda etmedi
Ne yazık ki Maria geldiği gibi gitti.

17 / Şubat / 2014 Yaşar T. **Şiir babama aittir

#89272938 / gettyimages.com

*İllüstrasyon temsilidir.

Demiş ki şair

sâkiyâ mey sun ki bir gün lâlezâr elden gider

çün irür fasl-ı hazân bâğ ü bahâr elden gider

her nice zühd ü salâha mâil olur hâtırım

gördügince ol nigârı ihtiyâr elden gider

şöyle hâk oldum ki âh itmeye havf eyler gönül

lânecem bâd-ı sabâ ile gubâr elden gider

gırne olma dilberâ hüsn-ü cemâle kıl vefâ

bâki kalmaz kimseye naks u nigâr elden gider

yâr içün ağyâr ile merdâne ceng itsem gerek

it gibi murdâr rakîb ölmezse yâr elden gider

AVNÎ

Avnî mahlası ile şiirler yazan Fatih Sultan Mehmet'in bu şiiri bugünlerde gönlümde nedense. Türkçe açıklamasını; bilgi paylaşılmalıdır diyerek ,İTÜ sözlükten kopyala yapıştır yaptım affola, açıklayanın da eline sağlık ola. 

1-sonbahar geldiğinde bağ ve bahar mevsimi elden gider ey saki şarap sun çünkü bir gün lale bahçesi elden gider

(saki, mey, lalezar, bağ, bahar=tenasüp, bir bahar mazmunu verilmek istenmiş.çünkü içki meclisleri baharda olur.saki ve mey sözcükleriyle meclis anlatmak istenmiş.
sakiya=nida sanatı

yada

bağ ü bahar= açık istiare (sevgili)
fasl-ı hazan=açık istiare (orta yaşılık)
bahar=tevriye (mevsim, koku)

gençlik en güzel çağlarımızdır, onu çok iyi değerlendirmeliyiz, çünkü yaşlandığımız zaman o en güzel çağlarımız elden gider.

2-gönlüm her ne kadar zühd ve salaha ilgili olsa da o (resme benzeyen) nigarı gördüğümde iradem elden gider.

nigar=resme benzeyen sevgili (açık istiare)
zühd ü salah-nigar=tezat

3-hiç süphe yok ki saba yeli ile toz yok olur ben de öylesine toprağa dönüştüm ki gönül bu nedenle ah etmeye korkar.

şair, toprağa dönüşmüştür.gönlü öyle bir ah eder ki o ah bir fırtına koparır.bu nedenle şair, ah etmeye korkar.hüsn-ü talil

hak oldum--ah itmeye
bad-ı saba--gubar düzensiz left ü neşr

şair gönlüne başkasının gönlü gibi sesleniyor.tecrit sanatı vardır.
gönlün korkması=teşhis

4-ey sevgili güzelliğin ile gururlanma vefalı ol çünkü kimseye güzellik baki kalmaz, elden gider.

dilbera=nida sanatı

5-yar için rakiplerle yiğitçe savaşmalıyım (çünkü) köpek gibi pis olan rakip ölmezse yar elden gider.

rakip, köpeğe benzetilmiş (teşbih-i beliğ)
murdar, it=iham-ı tenasüp (rakip)

https://www.itusozluk.com

Boncuk

Biz yazlık evde yazı geçirirken boş durmuyoruz, sanatsal çalışmalara devam ediyoruz. Babam şiir yazıyor ben resim yapıyorum. İnternet bağlantımın zayıf ve sınırlı olması sebebi ile uzun uzun  paylaşımda bulunamıyorum ama , instagram'da bol bol foto paylaşıyorum.
 Bu gecede babamın yazdığı şiiri paylaşıvereyim dedim iki arada bi derede .. Hepinize sevgiler.

BONCUK

Evin küçük çocuğu

Yere düşürdü boncuğu

Boncuk kaçtı deliğe

Çocuk döndü deliye

Ev halkı toplandılar

Boncuğu çıkartırız sandılar

Uğraşlar fayda etmedi

Ümitler eridi gitti

Yıllar geçti çocuk büyüdü

Ama aklı boncukta takılı idi

Bazen dalar giderdi derinlere

Sorardı kendi kendine acaba boncuk nerelerde

Çıkartsaydı boncuğu delikten

Sanki hiç düşmeyecek miydi boncuk elinden

Belki de atacaktı bir köşeye

Aklına bile gelmeyecekti ölesiye

Boncuk bildi işini

Kaybettirdi izini

Şimdi anılıyor hasretle

Özlemi duyuluyor sevgi ve muhabbetle

12/ 08 / 2014 

Demiş ki şair

Ben sana hep üşüyordum,
Çünkü kıştım.
Nakıştım, bakıştım.
İnkar etmiyorum da bunu,
Seni sevmek gibi büyük işlere kalkıştım.
...

Ve lütfen inkar etme;
Sana en çok ben yakıştım.

özdemir asaf

Esirgeme kendini

foto

Kendinizi esirgemediğiniz , mutlu bir Cumartesi diliyorum hepinize. Gönlünüzdeki sevgi daim olsun ve paylaşmayı unutmayın. 

Esirgeme Kendini

Öylesine kalakalma
yolun kıyısında
dondurma sevincini
isteksiz sevme
esirgeme kendini şimdi
ne de hiç bir zaman.
esirgeme kendini
çalma, dinginlikle dolmasın için
ayırma dünyadan kendine
yalnızca sakin bir köşe
gözkapakların inmesin, bırakma
yargılar gibi ağırlaşmasın
dudaksız kalma sakın
düşsüz uyuyakalma 
kendini kansız sanma
yargılama kendini zamansız

ancak eğer
her şeye karşın
engelleyemezsen bunu
ve dondurursan sevincini
ve isteksiz seversen
ve esirgersen şimdi kendini
çalma ve dinginlikle dolarsa için
ve dünyadan ayırırsan kendine
yalnızca sakin bir köşe
ve bırakırsan gözkapaklarını insin
yargılar gibi ağır
ve dudaksız kurur kalırsan
ve düşsüz uyuyakalırsan 
ve kendini sanırsan kansız
ve yargılarsan kendini zamansız
ve öylesine kalakalırsan
yolun kıyısında
ve esirgersen kendini

o zaman
kalamazsın benimle.

Mario Benedetti 

*Şiir buradan alınmıştır. Teşekkürlerimle

Demiş ki şair

Aşk; Görmekten çok özlemeyi sever,
Dokunmaktan çok düşlemeyi.. 
Ve aşk öyle haindir ki;
Nerde imkansız varsa gider onu sever..

Özdemir Asaf

Karalamalar

Fotoğraf: Füsun T.

Görmedim seni,
Ne gözlerimiz konuştu
Ne de dudaklarımız.
Özledim seni,
Ne sen gittin
Ne de ben.
Alıştım sana,
Sen ayrı
Ben ayrı insanlardık.
Paylaştım seni,
Ben yalnız
Sen kalabalıklarda.
Etkilendim senden,
Ben etkilenen
Sen etkileyici.
Sevdim seni
Ne kalplerimiz çarptı
Ne de ellerimiz tutuştu. . .

... / 03 / 2002 Ankara, Füsun T.  © Her hakkı saklıdır.

Halil Cibran

Bugün Halil Cibran okumak ve kendime onun sözlerinden ders çıkarmak istediğim bir gün. Kederliyim. Yaşadıklarım tokat atıyor bana bugün. Sıyrılmak için ihtiyaç duyduğum şey belki de Cibran'ın sözlerindedir. Beraber okuyalım istedim. Ben kendi payıma düşenlerin altını çizdim.

foto ve düzenleme : Füsun T.

Düşünceler

Durmaksızın yürüyorum bu kıyılarda,

kumla köpüğün arasında.

Yükselen deniz ayak izlerimi silecek,

rüzgar köpüğü önüne katacak,

ama denizle kıyı daima kalacak.

Bugünün acısı, dünün hazzının anısıdır.

Anımsamak bir tür buluşmadır.

Unutmak ise bir tür özgürlük.

Yüreğimdeki mühür

kalbim kırılmadan çözülebilir mi?

Sevgililer birbirlerinden çok

aralarındakini kucaklarlar.

Arkadaşlık her zaman için

tatlı bir sorumluluktur,

asla bir fırsat değil.

Ancak büyük bir acı veya büyük bir sevinç

senin gerçeğini açığa çıkarabilir.

İşte böyle bir anda

ya güneş altında çıplak danset,

ya da çarmıhını taşı.

İnsanlık, sonsuzluğun dışından

sonsuzluğa akan bir ışık nehridir.

Şafağa ancak

gecenin yolunu izleyerek ulaşılabilir.

Gariptir ki,

kimi zevklerin tutkusudur,

acılarımızın bir kısmını oluşturan.

Kişinin hayal gücüyle, düşlerinin gerçeklesmesi arasındaki mesafe,

yalnızca onun yoğun isteğiyle aşılabilir.

Cennet orada,

şu kapının ardında,

hemen yandaki odada;

ama ben anahtarı kaybettim.

Belki de sadece koyduğum yeri unuttum.

Kuş tüyünde uyuyanların düşlerinin,

toprak üzerinde uyuyanlarınkinden

daha güzel olmadığı gerçeğinde,

yaşamın adaletine olan inancımı

yitirmem mümkün mü?

Bana kulak ver ki,

sana ses verebileyim.

Karşındakinin gerçeği

sana açıkladıklarında değil,

açıklayamadıklarındadır.

Bu yüzden onu anlamak istiyorsan,

söylediklerine değil,

söylemediklerine kulak ver.

Söylediklerimin yarısı beş para etmez;

ama ola ki diğer yarısı sana ulaşabilir

diye konuşuyorum.

Yalnızlığım, insanlar geveze hatalarımı övüp,

sessiz erdemlerimi eleştirmeye

başladığında doğdu.

Bir gerçek her zaman bilinmek,

ama ara sıra söylenmek içindir.

İçimizdeki gerçek olan sessiz,

edinilmiş olan ise gevezedir.

İçimdeki yaşamın sesi,

senin içindeki yaşamın

kulağına ulaşamaz.

Yine de kendimizi yalnız

hissetmemek için konuşalım.

Sözcüklerin dalgası

hep üstümüzde olsa da,

derinliklerimiz daima dinginliğini korur.

Yaşam kalbini okuyacak

bir şarkıcı bulamazsa,

aklını konusacak

bir filozof yaratır.

Zihnimiz bir süngerdir,

yüreğimizse bir nehir.

Çoğumuzun akmak yerine,

sünger gibi emmeyi seçmesi ne garip!

Eğer kış,

'Baharı yüreğimde saklıyorum'

deseydi, ona kim inanırdı?

Her tohum bir özlemdir.

Öğretilerin çoğu pencere camı gibidir.

Arkasındaki gerçeği görürsün,

ama cam seni gerçekten ayırır.

Haydi seninle saklambaç oynayalım.

Yüreğime saklanırsan eğer,

seni bulmak zor olmaz.

Ancak kendi kabuğunun

ardına gizlenirsen,

seni bulmaya çalışmak

bir işe yaramaz.

Neşeli yüreklerle birlikte

neşeli şarkılar söyleyen

kederli bir kalp ne kadar yücedir.

Yürüyenlerle birlikte yürümeyi yeğlerim,

durup yürüyenlerin geçişini seyretmek değil.

Hayır, boşuna yaşamadık biz!

Kemiklerimizden kuleler yapmadılar mı?

Özel ve ayrımcı olmayalım.

Unutmayalım ki, şairin aklı da,

akrebin kuyruğu da gururla

aynı yeryüzünden yükselir.

Evim der ki, 'Beni bırakma,

çünkü burada senin geçmişin yaşıyor.'

Yolum der ki, ' Gel ve beni izle,

çünkü ben senin geleceğinim.'

Ve ben hem eve, hem de yola derim ki,

'Benim ne geçmişim,

ne de geleceğim var.

Eğer kalırsam,

kalışımda bir ayrılış vardır;

gidersem,

ayrılışımda bir kalış.

Yalnızca sevgi ve ölüm

her şeyi değiştirebilir.'

Daha dün, yaşam küresi içinde

uyumsuzca titreşen bir kırıntı

olduğumu düşünürdüm.

Şimdi biliyorum ki,

ben kürenin ta kendisiyim,

ve uyumlu kırıntılar halinde

tüm yaşam içimde devinmekte.

Adlandıramadığın nimetleri özlediğinde,

ve nedenini bilmeden kederlendiğinde,

işte o zaman büyüyen her şeyle

beraber büyüyecek ve

üst benliğine uzanacaksın.

Ağaçlar yeryüzünün

gökkubbeye yazdığı şiirlerdir.

Ama biz onları devirir ve

boşluğumuzu kaydedebilmek için

kağıda dönüştürürüz.

Güzelliğin şarkısını söylersen eğer,

çölün ortasında tek başına olsan bile

bir dinleyicin olacaktır.

Esin daima şarkı söyler;

asla açıklamaya çalışmaz.

En büyük sarkıcı,

sessizliğimizin şarkısını söyleyendir.

Eğer ağzın yemekle doluysa

nasıl şarkı söyleyebilirsin?

Ve eğer elin altınla yüklüyse,

şükretmek için nasıl kaldırabilirsin?

Sözler zamansızdır.

Onları zamansızlıklarını bilerek

söylemeli ya da yazmalısın.

Şiir bir düşüncenin ifadesi değildir.

O, kanayan bir yaradan

veya gülümseyen bir ağızdan

yükselen bir şarkıdır..

Kum ve Köpük - 1926

Halil Cibran

Benden şeyler

Bilmiyorum ki size ne desem ne anlatsam bugün. Doğaçlama yapayım yine en iyisi. Klavyeme geldiği gibi yazayım. Beni resim yapmam için sürekli teşvik eden Çiğdemim, yazmam içinde her zaman teşvik eder sağolsun. Çiğdem, İstanbul'da yaşıyor.  Biz onunla yıllarca mektuplaştık. O zamanlar , mail, cep telefonu falan yoktu. Sık sık birbirimize mektup yazar, kart atardık. Hala da, çok seyrek olsa da yazarız birbirimize. Benim mektuplarım biraz komik, karışık olurdu. O da mektuplarımı okudukça bana " sen yaz muhakkak, hikaye yaz, roman yaz, yaz bişeyler " derdi. Ara sıra minicik bir şeyler yazdım ama çok çok az. Resimdeki yeteneğimi fark eden Çiğdem'im belki bunda da haklıdır. Yaz demek kolay ama yazmak zor. Yazmak demişken; canım babacığım bir süredir şiir yazıyordu, sonunda biriken şiirleri eşe dosta dağıtılmak üzere minik bir kitapçık olarak basıldı. 76 yaşında bir şiir kitabı oldu. Dün ilk imzasını yeğenime verdiği kitaba attı. Çokta güzel bir yazı yazmış , şimdi tam metni hatırlamıyorum ama içinde geçen bir kelime derin bir anlam taşıyor. "ebedi hatıra" Bu kitapçıkta bizlere yazdığı şiirlerde var. Anneciğime yazdıkları var. Onları okumaya pek kimse cesaret  ( Cesaret. Ben de annemin resimlerine bakmaya cesaret edemiyorum. Fotoğraflarla oynamayı çok severim. Onlarla uğraşırken arada annemin fotoğrafları çıkıyor. Hemen geçiyorum, bakamıyorum) edemiyor henüz. Bana da yazdı elbette. Paylaşırım belki bir gün sizlerle.  Ben de yıllarca şiir yazdım. Hemen hemen her Türk gibi genç yaşlarımda kağıtlar doldurdum. Her Türk biraz şair mi ne ? Eminim siz de yazmışsınızdır bir kaç satır bile olsa.
Şimdi defterimi aldım çekmecemden. Size, yazdıklarımdan birini aktarayım. Rastgele açtım bir sayfayı.

21 / 03 / 1983  Way way way.. 30 yıl öncesine ait bir şiir. Yanına not düşmüşüm. Funda Pastanesi diye. Çankaya lisesinin yanında idi o yıllarda . O günü hatırladım evet. Bir veda şiiri . Bakalım 30 yıl önce neler hissetmişim.

SANA

İşte bitti diyeceğiz
Gözlerimizde anlamsız bakışlarla
"İşte gidiyorum" diyeceksin
Sonu gelmeyecek, sonsuza.
Ayrılık buysa eğer;
Anlamsız bakışlarla söylenen bir kaç kelime ise
İnanmıyorum ağlamak gibi bir şeye.
Unutulacak ve unutacağız
Geçmişin güzel hatıralarını
Yırtıp atacağız sararmış resimleri
Yıllanmış mektupları
Sadece bir burukluk saracak içimizi bir an
Güzeldi diyebileceğiz
Her şeyiyle güzeldi
Çok pek çok güzeldi
Söyleyemediklerimiz...




              Ne anladım biliyor musunuz şu an; o güne gittim ve şiirin gerçekten ebedi bir hatıra olduğunu.

konu mankeni:  kısa İstanbul kaçamağından