seyri istanbul etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
seyri istanbul etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

Cuma, Ekim 12, 2012

Günaydın İstanbul





Edası ömrüme ömür 

Gözleri kömür dilber 
Ah bir el ver, bir el ver de 
Yaralarımı sarayım 

Payıma düşmüyorsun belki
Hakkım değilsin 
Yine de gel 
Bir senin yanında ben olayım 

İstanbul Saklasın bizi 
Boğazında düğümlesin 
Kimseler göremesin, bulamasın ikimizi 

Kuralına uymaz hayatın 
Biliyorum uyuduğumuz uykular 
Denizine sor içimi bu şehrin 
Kifayetsiz tüm şarkılar...

Perşembe, Ekim 11, 2012

Günaydın İstanbul


Saçlarını dağıtır rüzgar 
Yeditepe üzerinden 
 Hatıralar tarihin küllerini savurur 
 Kadın gibi, kısrak gibi sarılayım gel ince beline 
 Yarim İstanbul gel öpeyim gerdanından 
 Tüketilmiş yaşanmamış 
 Hediyelik hayatlar, ah bu evler, 
 Pencereler bu kapılar, sokaklar 
 Hüzün gibi, sevinç gibi, 
 Eskitilmiş zamanlar 
 Yarim İstanbul gel öpeyim gerdanından 
 Minareler uzanmış gökyüzüne bağırır 
 Kara sevdan nerelerden 
 Yüreğimi çağırır? 
 Dua gibi, büyü gibi ezberledim hasretini 
 Yarim İstanbul gel öpeyim gerdanından

Sezen Aksu

Salı, Temmuz 10, 2012

Kız kulesi ve akşam

Dün dedim ya; bir iniyor moralim yerlerde sürünüyor, bir çıkıyor göklere. Bugün beklediğim bir haber vardı. Birazcık olumlu geldi haber. O yüzden bende olumluya doğru bir adım daha attım. Paylaşayım istedim. Mutluyum :)

İstanbul'da akşam bir başka güzel. Özledim çok. Üstelikte çocukluğum ve gençliğimde İstanbul'la arası hiç de iyi olmayan ben özledim. Daha önce size bir post hazırlamış ve bir link vermiştim İstanbul'u seyretmek için. Orada duygularımı da paylaşmıştım. Bende tekrar bir göz atayım sizlerle beraber. Neler anlatmışım size ?
TIKTIK


foto ve düzenleme : Füsun T.
Çekildiği tarih ve saat : 10 / 7 / 2012   20 : 00

Perşembe, Mart 01, 2012

Sana dün bir tepeden baktım

Çocuk yıllarım. Henüz ilkokuldayım. Daha ne olduğunu bile doğru dürüst anlamıyorum. Evde bir konuşmalar. İstanbul'a yerleşme kararlarını konuşuyor annem ve babam. Ve bir akşam saati, hava kararmış. İstanbul'a gitmek üzere babam paltosunu giydi , kapıya yöneldi. Küçük ellerimle sarıldım. " Gitme babacığım, lütfen Ankara'da kalalım" diye yalvardım. Arkadaşlarımdan, okulumdan ayrılacağımı düşünmek beni çok korkutmuştu.  Gitmedi babam. O günden sonrada çok uzun yıllar İstanbul'u sevmedim. Hayat bir sınav ya, bu sınavda  bana da sorular hep İstanbul'dan çıktı. Bir şekilde hep bu şehirle bağlantım oldu. İstanbul yıllar içinde benden intikamını aldı bir şekilde. Sen misin beni istemeyen ?
Yıllar sonra İstanbul'da bir evimiz  oldu. Ara sıra gidip geldiğimiz. Yavaş yavaş içine çekti beni böylece. İş için gidip gelmelerim oldu sonra. Her gidişimde biraz daha tavladı beni.  Ama bu da yetmedi intikam için. Tüm sevdiklerimi bir bir kopardı aldı benden. Kendine sakladı. Çeşitli vesilelerle en iyi dostlarımı oradan edinmeme sebep oldu. Aklımı onda bıraktı. Can akrabalarımı topladı bir bir. Hasretimi artırdı.
Ben sevmeye başladım İstanbul'u yavaş yavaş. Nasıl sevmem yürek yarılarım hep oradaydı. Ama ne çok küsmüşse bana, intikamı bunlarla da bitmedi. Şimdilerde kendine de hasret bıraktı beni. Ve son olarak içimde bir his hep bana şunu söylüyor. Deniz kenarı bir yerde vereceğim son nefesimi. Sanırım sonunda tümüyle alacak beni.

Geçen gün bir mail aldım. Açtığımda Seyri İstanbul diye bir sayfayla karşılaştım. İstanbul'u , çeşitli turistik semtlerine  yerleştirilmiş kameralar sayesinde canlı olarak izliyorsunuz. Çok beğendim çokkk. Şimdi sık sık açıp izliyorum özlediğim her şeyini. Yeni bir flört başladı kısacası aramızda. Biliyorum niyetin kötü ama artık ben daha gönüllüyüm bu flörte be İstanbul...

Foto: Füsun T.

.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...