Çarşamba, Aralık 17, 2014

Günaydın

Bu sene yaz aylarını, ruhsal olarak bir hayli sıkıntılı geçirdim. Aman ne bunalım, ne keyifsizlik. Baktığım her şeyin en kötü tarafını gördüm yaz boyu. Ay ne pis, ay ne kötü, ay ne çirkin, ay ne bayat, ay ne tatsız, ay ne sıcak, ay ne kalabalık, ay ay ay.... diye diye, koca bir yazı yaşamadan bitirdim. Kendime de , çevreme de rahatsızlık verdim. Oysa ki  ne Pollyanna idim ben bir zamanlar. Haydi mutlu olalım lay lay lom.

Fotoğrafları düzenliyorum yavaş yavaş. Dün akşam, Termal dönüşü çektiğim fotoğrafları görünce bugünün konusuna da karar vermiş oldum.

Kısaltmaları seviyorum ben. Mesela kuzene "kuzi" , Zuhal'e "Zuzi" diyerek kuzenimin yeni adını "kuzi Zuzi"  olarak tespit ettim. Bu pek kısaltma olmadı di mi ? Ali isimli bir arkadaşım var ona da Aliş diyorum kısaca. Kısaltma kavramımı gözden geçirmem gerek. 

Kuzi Zuzi ile Termal'den dönerken yol üzerinde bir teyzeye rastladık. Bahçesinden toplamış olduğu incirleri satıyordu. Aaaa, organik incirrrr nidaları ile yavaşladık, yolun kenarına park ettik. Koştuk dalından yeni koparılmış,  tezgahta yerini almış incirlerin yanına. Kuzi Zuzi incirlerle ilgilenip tadına bakarken , ben habire fotoğraf çekiyorum. Tadına baksana diyor, şahane. Yok ben hala fotoğraf peşinde. Teyze ise, incirleri açıp açıp bize uzatıyor, "yiyin " diye. Bonkör teyzem, canım teyzem.



Teyzemin elinde eski bir terazi, incirleri tartmaya çalışırken, ben hala fotoğraf peşinde. O sırada teyze seslendi bana, "beni çekme olur mu, öyle internete falan koyma. " Tamam dedim merak etme koymam. O yüzden fotoğrafların yüz kısımlarını kırptım.



Yurdum insanı çok çok güzel. Çok ver elli, misafirperver, olduğu gibi. Bizi bahçesine davet etti şeker teyze. Gelin dedi dalından yiyin. Düştük peşine , tahta kapıdan geçip bahçeye doğru yol aldık.


Tahtadan yapılmış, hiç bir dayanağı olmayan merdiveni ağaca dayayıp "çık hadi, kendi elinle topla " dedi. "Ah be teyzem ben kimm, o merdivene çıkmak kim " deyince , bir anda teyzeyi merdivenin tepesinde gördüm. Nasıl çevik, nasıl atak maşallah. Bu arada merdiven yaylanıyor. "Amman düşeceksin" diyor kuzi Zuzi. Aldırmıyor bile, dalında koparıp koparıp bize uzatıyor  incirleri. 


Bahçede kalan bir salkım üzümü de koparıveriyor hemen, yapma etme bir tane kalmış dememize aldırmadan. Bi çırpıda domateslerde yerini alıyor kevgirde. O sırada böğürtlenler takılıyor gözüme. En sevdiğim şeylerden biri böğürtlen.  Sağ olsun onu da elleriyle toplayıp yediriyor bize. 


İlle oturun ayran yapayım faslı başlıyor. Ne kadar içten, ne kadar sıcak, samimi söylüyor bir bilseniz. Teşekkür edip tartıdaki incirlerin başına dönüyoruz. Hesabı ödeyip, eksiği, fazlası için helallik istiyoruz. İkramlarına teşekkür ediyoruz. "Yine gelin" diye davet etmeyi ihmal etmiyor. Tam arabaya bineceğimiz sırada ise;
"buradan geçerseniz, ben evde olmazsam, yola sarkan meyvelerden koparıp yiyin, selametle gidin" diyerek bizi uğurluyor. 

Bunalımlı geçen yaz aylarında , böyle hoşluklardı bana nefes aldıran. İyi ki varsın kuzi Zuzi ve iyi ki rastlaştık can teyze, güzel teyze...



                                yolu sevgiden geçen herkesle bir gün bir yerde buluşuruz


10 yorum:

  1. Dalından yemek gibisi yok gerçekten. Çok güzeller. :) Afiyet olsun. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim , sevgiler :)

      Sil
  2. Kısaltmalar da termal de duzenlemelerınız de cok guzel. Önemlı olan fark etmek ve yasamak ne sahanesınız. Insallah 2015 sıze sans getırır sevgıler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim. :) Hepimiz için şahane bir yıl olur inşallah . Sevgiler :)

      Sil
  3. İnsan hep Pollyanna olamıyor maalesef.Bazen hiç sebepsiz yere, bazende sebep olan bir takım yaşanmışlıklar yüzünden büyü bozuluyor ve asılıyor yüzlerimiz.Bir sıkıntı gelip oturuyor kalbimizin orta yerine...Öyle kolayda olmuyor kurtulmak bu durumdan.Ne zaman bu duygu durumuna düşsem eşim "hadi gidiyoruz" diye yollara düşürür beni.Köylere gideriz, doğaya, yüreği toprak kokan insanların evlerine konuk oluruz.Ve çok değil birkaç saat sonra kendimi gülerken yakalarım.Üstelik en doğalından bir tebessümdür bu.Ne mutlu bize böyle güzel insanlar çıkıyor karşımıza.Kimbilir belkide dalında meyveyi, bahçede tavuğu görmek arındırıyor ruhumuzu.Hep mutluluğu bulabilmeniz dileğiyle.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. O kadar yapmacık hayatlar yaşanıyor ki büyük şehirde.! Köyler ve köy insanı hala kendini bir nebzede olsa muhafaza edebiliyor yapaylıktan. Kendim gitmiş kadar yüzüm güldü yazdıklarını hayal edince :) Şahanesin, sevgiler :)

      Sil
  4. Gönlü zengin teyzemin..içten bir davranış sıcak bir gülümseme her türlü olumsuzluğu alıp götürüyor..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çıkrasız ve içten. Günümüzde nadir bulunan şeylerden :) Gönül zenginliği ise bambaşka bir güzellikti .. Sevgiler :)

      Sil
  5. iÇTEN SAMİMİ BİR DAVRANIŞ TÜM OLUMSUZLUKLARI UNUTTURUR..SEVGİLER..

    YanıtlaSil

İki Kum Tanesi , zaman ayırıp okuduğunuz ve yorumda bulunduğunuz için teşekkür eder.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...