Salı, Ocak 31, 2012

Özledim





Özledim, özenle baktığım, çapaladığım, suladığım güllerimi özledim. Güneşin henüz ısınmaya başladığı sabah saatlerinde çimler üzerinde yaptığım kahvaltıları özledim. Çok bağırdıklarında kızsam da hiç durmaksızın cikleyen minik serçelerimi özledim. Kuşların sesleri arasında kalan, havadaki sessizliği özledim. Akşam saatlerindeki dinginliği özledim. Ağaçların altına şezlongumu koyup, aralardan gökyüzünü izlemeyi özledim. Arıların sesini özledim. Ve özledim en çok .......




10 yorum:

  1. Tuhaf ama o zamanda bu zamanları özleyebiliyorum :)))

    YanıtlaSil
  2. e böyle yazınca benim için olmayan bu yeri ben dahi özledim:)

    YanıtlaSil
  3. O hooo, senin yazdıklarında ben ne özlemler yaşıyorum bir bilsen Deli annem. :)

    YanıtlaSil
  4. Bahçe
    Bahçede gülü özledin
    Çimen
    Çimende kokuyu özledin
    Gökyüzü
    Gökyüzünde kuşları özledin
    Akşam
    Akşamda günü özledin
    Yanlızlık
    Yanlızlıkta yanlızsızlığı özledin
    ...

    YanıtlaSil
  5. Özlem ne acayip bir duygu, yakındayken özlem duyulan şey, insan genelde gelecek zamanı idüşünemiyor, öyle değil mi? Ama özlem, yeni seyler yarattirir, kurabiyelerin gibi misal. ;)

    YanıtlaSil
  6. Bir anlatabilsem asıl özlediğimi .

    YanıtlaSil
  7. Ben kismen de olsa anladim, hepimizde farkli farkli ozlemler. Kavusabilecek yerlerde olmasi bile, umuttur. Digeri cok aci oluyor, huzurlu uykular.

    YanıtlaSil
  8. Simdi bendeki yorumunu okudum, anlayisin icin sagol. İstanbul'dan Bogaz ruzgari kadar sevgiler;)

    YanıtlaSil
  9. Asıl sen sağol sevgili euphrates :) Benden de kucak dolusu sevgiler.
    Sanada huzurlu uykular. Allah acı keder göstermesin hiçbirimize.

    YanıtlaSil

İki Kum Tanesi , zaman ayırıp okuduğunuz ve yorumda bulunduğunuz için teşekkür eder.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...